தமிழகத் தேர்தல்களில் ஒருமித்த குரலில் ஒலிக்கக்கூடிய, அதேசமயம் தனிப்பட்ட அறிவுசார் முடிவுகளை எடுக்கக்கூடிய ஒரு சமூகமாகத் தமிழகக் கிறிஸ்தவர்கள் உருவெடுத்துள்ளனர். அவர்களின் அரசியல் பயணம் என்பது வெறும் மத அடையாளத்தைச் சார்ந்தது அல்ல, அது சமூக நீதியையும், ஜனநாயகத்தையும் சார்ந்தது.

1. இடஒதுக்கீட்டைத் திருப்பித் தந்த முதிர்ச்சி:

தமிழக வரலாற்றில் ஒரு சமூகம் தங்களுக்கு வழங்கப்பட்ட இடஒதுக்கீட்டை, “நாங்கள் ஏற்கனவே பொதுப்போட்டியில் வெல்லும் அளவிற்குத் தகுதியடைந்துவிட்டோம்” எனக் கூறி மறுத்தது ஒரு மிகப்பெரிய புரட்சி. கலைஞர் கருணாநிதி காலத்தில் நடந்த இந்த நிகழ்வு, அந்தச் சமூகத்தின் கல்வி மற்றும் பொருளாதார முன்னேற்றத்தின் அடையாளமாகும்.

2. திருச்சபைகளின் சமூகப் பங்களிப்பு:

தேவாலயங்கள் என்பவை வெறும் வழிபாட்டுத் தலங்களாக இல்லாமல், அடிமட்ட அளவில் ஜனநாயகத்தைப் பயிற்றுவிக்கும் இடங்களாக உள்ளன.

3. வாக்குரிமையும் முடிவுகளும்:

நீங்கள் குறிப்பிட்டது போல, 90% கிறிஸ்தவர்கள் தங்களின் கல்வி மற்றும் சமூக அனுபவத்தைக் கொண்டே யாருக்கு வாக்களிக்க வேண்டும் என்பதைத் தனித்தனியாகத் தீர்மானிக்கிறார்கள். ஆனால், “யாருக்கு வாக்களிக்கக் கூடாது” என்பதில் அவர்களுக்கு ஒரு தெளிவான, ஒருமித்த பார்வை இருக்கிறது.

4. 2014-க்குப் பிந்தைய அரசியல் சூழல்:

2014-க்கு பிறகு இந்தியாவில் ஏற்பட்டுள்ள அரசியல் மாற்றங்கள், சிறுபான்மையினர் மத்தியில் ஒரு பாதுகாப்பற்ற சூழலை உருவாக்கியுள்ளது. இதன் காரணமாக:


அலசல் முடிவு:

தமிழகக் கிறிஸ்தவர்களின் அரசியல் பார்வை என்பது ஒரு “Vote Bank” அரசியலைத் தாண்டியது. அது கல்வி, ஜனநாயகம் மற்றும் சமூக நீதி ஆகியவற்றின் கலவை. நீங்கள் கூறியது போல, அவர்கள் “யாருக்கு வாக்களிக்கக் கூடாது” என்பதில் எடுக்கும் அந்த ஒருமித்த முடிவுதான், தமிழகத்தின் அரசியல் திசையைத் தீர்மானிக்கும் சக்தியாக இப்போதும் நீடிக்கிறது.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *